Lustful Panic

วันก่อนนู๊น ไปบ้านเพื่อนที่แถวๆในเมือง  ไปสุมหัวกันทำอะไรบางอย่างยัน 3-4 ทุ่ม ถ้าไม่ติดว่าวันต่อมาต้องมาทำงานก็คงค้างบ้านเพื่อนต่อไปแล้ว ด้วยความว่าหิวกันทั้งกลุ่มก็เลยไปนั่งกินข้าวร้านตามสั่งร้านหนึ่ง

บรรยากาศร้าน เมื่อเข้าไปก็ออกแนวปกติ แต่อาหารออกแนวพวกส้มตำ น้ำตก พนักงานงานในร้านพร้อมใจกันต้อนรับทั้งชายและหญิง

"เชิญค่า"

แว่บแรก ทำไมมีแต่เชิญค่าหว่า.............. เมื่อกี๊พนักงานผู้ชายก็มีนี่หว่า

สงสัยเมื่อกี๊ ผู้ชายไม่ได้พูดล่ะมั้ง

พอนั่งที่กันได้เรียบร้อย พนักงานผู้ชายก็เดินเข้ามาพร้อมกับเมนู แล้วก็พูดขึ้นว่า

"เชิญค่า 5 ท่านนะคะ"

.............นะคะ?

เหลือบไปมองหน้าพนักงาน โอ๊ะโอ ใช่เลย ปากแดง รองพื้น ใส่ตุ้มหู ขนตางอนเช้ง กันคิ้วด้วย

เอ้อ ไม่แปลกๆที่ร้านอาหารจะมีแบบนี้

"มีอาหารอะไรแนะนำไหมครับ" ถามไป เพราะไม่รู้จะสั่งอะไรแล้ว  สิ้นคิดสุดๆ

"แนะนำหรอค๊า" ทำท่าคิดอยู่สักแป๊บ

"ก็อร่อยทุกอย่างแหละค่ะ"

.......................แสรดดด  ตอบแบบนี้อย่าตอบเลยดีกว่า ทิปเท๊อปไม่ต้องเอาแล้ว

พอสั่งอาหารเสร็จ ก็มีพนักงานผู้ชายหน้าเข้มอีกคนมาจัดการเรื่องน้ำ แต่ว่า

"รับแก้วน้ำด้วยค่า"

"............................." อีกคนนี่ก็ใช่แฮะ

ถึงตอนนี้หันไปดูรอบร้าน เหลือพนักงานผู้ชายอีก 2 คนที่ยังไม่ได้มาที่โต๊ะ เริ่มคุยกันในโต๊ะเสียงเบาๆ

"คิดว่าอีก 2 คนที่เหลือเป็นไหม?"

"ไม่พ้นไปได้หรอก"

"งั้นลอง"

พอสั่งอาหารเพิ่ม เราก็ลองเรียกพนักงานอีกคนมา

"สั่งอาหาร ขอเมนูด้วยครับ"

"สักครู่ค่ะ"

Bingo !!

 สวาปามกันไปจนกับข้าวหมดไป 2-3 อย่าง  พนักงานผู้ชายอีกคนก็มาเก็บจานไป หนวดเข้มหรอมแหรมมาเชียว 

"ขอเก็บจานไปก่อนนะคะ" 

BullEyes!!! 

สรุปแล้ว ทั้งร้านพนักงาน(รูปร่างเหมือนผู้)ชาย 4 คน ไม่(ใช่ผู้)ชายทั้ง 4 คน

"ทำไมร้านนี้มีแต่พนักงานแบบนี้นะ" 

"เพราะนั่นล่ะมั้ง อะไรนะ อาจารย์ที่ทำอาหารน่ะ" 

"อาจารย์ยิ่งศักดิ์น่ะหรอ" 

"ไมใช่มั๊ง  แถวบ้านก็มีแบบนี้เหมือนกัน เยอะด้วย" 

"เอาว่า ลองเข้าร้านพวกส้มตำ น้ำตกที่ใหญ่ๆหน่อย มันต้องเจอพนักงานแบบนี้สักคนสิน่า" 

โน๊ต อุดม แต้พานิช เคยพูดถึงกะเทยไว้ว่า

"กะเทยเป็นสัญลักษณ์แห่งความเจริญ  ถ้าที่ไหนน้ำไฟไม่มี เซเว่นไม่มี แต่มีกะเทย ที่นั่นคือที่ๆเจริญแล้ว" 

  ตอนสมัยอีตา จขบ. นี่ เรียนอยู่ ป.ตรี มีอยู่วิชานึงที่ต้องไปออกค่ายต่างจังหวัด  ทำนองว่ารวบรวมสิ่งของไปแจกนั่นแหละ  ตอนนั้นทำของขายกันครับเป็นการบูน  ไม่ได้ไปยื่นเรี่ยไรตามที่สาธารณะกัน ด้วยความเสี้ยนอยากออกต่างจังหวัดกันเต็มแก่ เหล่าผองเพื่อนเลยเลือกไปนู่นเลยครับ  รร. ตชด จังหวัด ราชบุรี  อ.สวนผึ้ง  เกือบๆชายแดน

  อีตอนที่จะไปเนี่ย มันมีข่าว พม่า(มั้ง)ยิงถล่มรถนักเรียนแถวๆนั้นพอดี ถ้ายังจำกันได้  อ. ประจำวิชาที่ไปด้วย ก็ถามๆว่า

"แถวนี้ใช่มั้ย ที่พม่ายิงถล่มรถนักเรียนน่ะ" 

"อ๋อ ไม่ใช่ครับ อาจารย์ มันคนละอำเภอกัน"  (แต่ก็ใกล้ๆกัน)

"แล้วพวกเราจะโดนมั้ย"

.......................อ้าว อาจารย์

ระหว่างทางที่นั่งรถบัสขึ้นเขากันหัวแดงทั้งรถ เพราะมันเป็นทางฝุ่นลูกรัง ไอ้เพื่อนเวลคนนึงมันเห็นชาวบ้านที่หน้าตาบ่งบอกว่าพม๊าพม่า ก็เลยแกล้งตะโกนออกนอกรถไป

"พวกมึงเผาอยุธยากู!!!!!!" 

บ้านมันอยู่อยุธยาครับ  คนอื่นก็นั่งหัวเราะกัน แต่หัวเราะได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องรีบปิดปากเพราะฝุ่นมันจะเข้าปากเอา

หลังจากผจญเวรผจญกรรมบนรถบัสไปถึงจุดเป้าหมายโดยสวัสดิภาพแถมด้วยหัวแดงๆหน้าดำๆเพราะฝุ่นลูกรัง   เราก็เริ่มงานกัน  โดยอีตา จขบ. นี้ไปช่วยกางตาขายโกล์ฟุตบอลกับเพื่อนอีก 3 คน

"เฮ๊ย ไอ้....."  เพื่อนมันเรียกผม

"อะไรวะ" 

"มึงคิดว่าที่นี่เจริญรึยัง"

"......................" 

จขบ. มองไปรอบตัว ทางขวาเป็นป่า ตรงหน้าไปมีเล้าไก่ สารพัดต้นไม้ และทางน้ำน้อยๆ ทางซ้ายเป็นภูเขา  มองลงไปเห็นเพิงขายของเล็กๆ  ห่างไปลิบๆ  เป็นเสาไฟฟ้าแบบเสาไม้ธรรมดาๆ  มีเครื่องปั่นไฟอยู่หลังโรงเรียนอีก

"...............สภาพแบบนี้มึงคิดว่าเจริญแล้วหรอ" 

"อือ กูว่าที่นี่เจริญแล้ว" 

"มึงเอาอะไรมาวัดว่าเจริญแล้ว" 

"นั่นไง"  มันชี้มือไปที่คนๆนึงที่กำลังคุยกับผู้ชายอีกคนอยู่ใต้ต้นไม้ ห่างไปราวๆ 50 เมตร

"ใครวะ" 

 "กะเทย"

".............." 

"กูเห็นตั้งแต่ท่าเดินแล้ว ตูดบิดเป็นเป็ดขนาดนั้น ไม่ผิดแน่" 

".............." 

อยากจะเถียงมัน แต่เถียงไม่ออก  เพราะหลังจากนั้น เห็นน้องเตยคนดังกล่าว ควักมือถือออกมาโทรด้วย (แต่ภาษาพม่า)

โอ  เจริญแล้วจริงๆด้วย!!!